ДруштвоКултура

NOVI ŽIVOT ZADUŽBINE I GRADSKOG MUZEJA „MIRKO KOMNENOVIĆ“

Kuća Mirka Komnenovića na Toploj, u kojoj je po njegovoj poslednjoj volji  otvoren 1953. godine  Narodni muzej, koji je zatim promijenio ime u Zavičajni a od nedavno u Gradski muzej „Mirko komnenović“,  građena je krajem 18.  vijeka u kasnobaroknom stilu. Izgled zgrade je promijenjen u 19. vijeku pseudobaroknim dogradnjama i proširenjima. Fasada je u nekom trenutku premalterisana. Zgrada je sanirana u nekoliko navrata,  1979, 1994, 1996.  i 2001. godine.  Sanacije nisu bile cjelovite,  a poslednjih godina i održavanje zgrade postalo je sporadično.

U koštac sa svim problemima, a nije ih malo, uhvatio se sada cijeli kolektiv, kaže direktor Muzeja i Gradske galerije Đuro Beli Prijić i dodaje da imaju  odličnu saradnju sa gradskom Agencijom za izgradnju i razvoj, sa Komunalno-stambenim preduzećem i Opštinom.

– Razumijem da je bilo doba nemaštine, ali ako vam prokišnjava krov nemojte krpiti podove, popravite krov pa čekajte bolje vrijeme da popravite i pod, komentariše Prijić i dodaje  da u Muzeju sada rade poslove koji se ne vide, ali mnogo znače.

U toku je  sređivanje depoa, reinventarizacija kompletne postavke, a  fundusi su veliki i u Galeriji i u Muzeju.

Najvažnije je ipak da su ovih dana dobili urbanističko – tehničke i konzervatorske uslove za uređenje fasade Muzeja.

– Vrlo  brzo su reagovali i nadležni iz Podgorice i Cetinja. Konzervatosrkim  uslovima omogućeno je da vratimo prvobitan izgled kući Mirka Komnenovića koja će nakon toga biti  najljepša palata u gradu, siguran je Prijić. Otvorili smo  sonde na fasadi i otkrili fantastičan  klesani kamen koji ćemo zaštititi, i to bi trebalo da  uradimo do kraja maja.

Prijić  najavljuje, u saradnji sa stručnjacima, i  revitalizaciju botaničke bašte, svojevremeno poznate jednako koliko je bio poznat i sam Muzej.

– Kada sve to uradimo Muzej će biti dostojan ostavioca, koji je bio izuzetnan patriota i izuzetno uspješan čovjek. Kako osim patriotizmom tumačiti da je neko kompletnu svoju imovunu ostavio gradu. S druge strane je Josip Bepo Benković  čije ime nosi Galerija i koji je i život dao gradu. To je opet patriotizam nesumnjivo dostojan poštovanja. Ove ustanove pa i cijeli Herceg Novi  moraju Komnenoviću i Benkoviću  pokloniti izuzetnu pažnju a svemu što se na njih odnosi pristupati izuzetno oprezno, s uvažavanjem i poštovanjem, siguran je Prijić.

Da u Muzeju i Galeriji znaju kako, pokazuje nagovještaj budućih programa: valja uspostaviti dan Muzeja, vjerovatno na dan kada je rođen Mirko Komnenović (21. septembar), treba obilježiti 110 godina od rođenja Josipa Bepa Benkovića,  a tokom dva ljetnja mjeseca pokazati u postavkama  blago koje čuvaju  ove ustanove.

– Takvom ponudom hoćemo da pokrenemo mještane, učenike, goste da posjećuju Muzej i Galeriju, a to ne može drugačije nego da ih  animiramo  dobrim sadržajima, smatra Prijić.

Kako bi dobar naum ostvarili što prije već pripremaju propagandni  štampani materijal i sarađuju sa gradskom Turističkom organizacijom.

A da u Galeriji imaju  šta da pokažu valja ilustrovati podatkom da su  u stalnoj postavci zastupljeni : Luka Tomanović, Aleksandar Prijić, Branko Filipović – Filo, Milena Šotra, Vojo Stanić, Đorđe Pravilović, Đuro Seder, Dmitar Manev, Aleksandar Cvetković, Kemal Ramujkić, Vasko Lipovac, Šemsa Gavrankapetanović – Rajnvajn, Mihailo Jovićević, Dragan Karadžić…tu je i legat  Milene Šotre.

U Muzeju su bogate istorijska, arheološka, etnološka i zbirka ikona…

MIRKO KOMNENOVIĆ

Mirko Komnenović (1870 – 1941) završio je trgovačku akademiju u Mariboru, diplomirao  na školi stranih jezika u Chateau de Luceus u Švajcarskoj, govorio je  ruski, francuski, njemački i italijanski jezik, bio  osnivač i dugogodišnji upravnik Srpske kreditne zadruge u Herceg-Novom i Srpske sokolske župe na Primorju. Za vrijeme balkanskih ratova (1912-1913. god.) bavio se propagandnim radom u korist Crne Gore i Srbije,a za vrijeme Prvog svjetskog rata bio je zatvoren u logoru Mamula. Po oslobođenju organizuje u Rusiji dobrovoljce za vojsku na solunskom front, a 1919. se vraća u Jugoslaviju. 1923. i 1925. biran je za poslanika Boke u Narodnoj skupštini Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca. 1930. je postavljen za predsjednika opštine Herceg Novi. Godišnju naknadu za obavljanje posla je poklonio za elektrifikaciju grada i uređenje javne rasvjete. 1935. godine je treći put izabran za poslanika u Narodnoj skupštini kraljevine Jugoslavije.   Odlikovan je jugoslovenskim ordenima Belog Orla sa mačevima, Svetog Save I i III stepena i jugoslovenskom krunom IV stepena; ruskim: Svetog Vladimira IV stepena, Svetog Stanislava V stepena i Svete Ane II stepena, francuskom Legijom časti i čehoslovačkim Oficirskim revolucionarnim krstom. Testamentom iz 1940. godine Mirko Komnenović svoju kuću zavještava narodu, sa željom da ta zadužbina bude “Gradski muzej”… Muzej je osnovan 1949.  godine…

Tags

Повезане Вијести

Оставите одговор

Ваша адреса е-поште неће бити објављена. Неопходна поља су означена *

Back to top button
Close